HTTP პროტოკოლში მოთხოვნები და პასუხები

დავუშვათ, მომხმარებელს სურს ბრაუზერში გახსნა რაღაც საიტის რაღაც გვერდი. ამისთვის მომხმარებელი ან გადადის რაღაც ბმულზე ან აკრეფს გვერდის URL-ს ბრაუზერის მისამართების ზოლში. ამ შემთხვევაში ორივე გზა ტექნიკურად ექვივალენტურია.

ამის შემდეგ ბრაუზერი აგზავნის სერვერს მოთხოვნას (request), რომელშიც ითხოვს სერვერს მიაწოდოს გვერდი მითითებული URL-ით. სერვერი იღებს ბრაუზერის მოთხოვნას, აყალიბებს პასუხს (response) და აბრუნებს მას ბრაუზერში.

მოთხოვნა და პასუხი წარმოადგენენ უბრალოდ სტრიქონებს, გაფორმებულს სპეციალური წესით. ამ სტრიქონების გაფორმების წესებს არეგულირებს HTTP პროტოკოლი.

ამრიგად, მთელი ურთიერთქმედება კლიენტსა და სერვერს შორის მოდის შეტყობინებების გაცვლაზე, ping-pong-ის თამაშის ბურთების მსგავსად.

ამ შემთხვევაში მოთხოვნის ინიციაცია სავალდებულოა. ეს ნიშნავს, რომ სერვერი ყოველთვის აგზავნის პასუხს ბრაუზერის მოთხოვნაზე. არ შეიძლება ისე იყოს, რომ სერვერი თავად რაღაც გაუგზავნოს ბრაუზერს, ბრაუზერის წინასწარი მოთხოვნის გარეშე.