Kërkesat dhe Përgjigjet në Protokollin HTTP

Le të supozojmë se përdoruesi dëshiron të hapë në shfletues një faqe të caktuar të një sajti të caktuar. Për këtë përdoruesi ose klikon në një lidhje ose shkruan URL-në e faqes në shiritin e adresave të shfletuesit. Në këtë rast të dyja metodat janë teknikisht ekuivalente.

Pas kësaj, shfletuesi i dërgon serverit një kërkesë (request), në të cilën kërkon që serveri t'ia japë faqen në URL-në e specifikuar. Serveri merr kërkesën e shfletuesit, formon një përgjigje (response) dhe e dërgon atë prapa në shfletues.

Kërkesa dhe përgjigja përfaqësojnë thjesht vargje të formatuara në mënyrë të veçantë. Rregullat e formatimit të këtyre vargjeve i rregullon protokolli HTTP.

Kështu, e gjithë ndërveprimi midis klientit dhe serverit reduktohet në shkëmbimin e mesazheve, të ngjashme me topthin në lojën e ping-pongut.

Në këtë rast, inicimi i kërkesës është i detyrueshëm. Kjo do të thotë se serveri gjithmonë dërgon një përgjigje në kërkesën e shfletuesit. Nuk mund të ndodhë që serveri t'i dërgojë diçka shfletuesit vetë, pa një kërkesë paraprake nga shfletuesi.