Барања и одговори во HTTP протоколот

Да претпоставиме дека корисникот сака да отвори одредена страница на одредена веб-локација во прелистувачот. За тоа, корисникот или кликнува на одредена врска или ја внесува URL-адресата на страницата во адресната лента на прелистувачот. Притоа, двата начини се технички еквивалентни.

После тоа, прелистувачот испраќа до серверот барање (request), во кое го замолува серверот да ја даде страницата на наведената URL-адреса. Серверот го прима барањето од прелистувачот, формира одговор (response) и го испраќа назад до прелистувачот.

Барањето и одговорот претставуваат едноставно стрингови форматирани на специфичен начин. Правилата за форматирање на овие стрингови ги регулира HTTP протоколот.

Така, целата интеракција помеѓу клиентот и серверот се сведува на размена на пораки, слично на топчињата во играта пинг-понг.

Притоа, иницијацијата на барањето е задолжителна. Ова значи дека серверот секогаш испраќа одговор на барањето на прелистувачот. Не може да се случи серверот сам да испрати нешто до прелистувачот, без претходно барање од прелистувачот.