დიზაინის პატერნი

დიზაინის პატერნი წარმოადგენს ნიმუშს ან მაგალითს საერთო ამოცანის სწორი გადაწყვეტისა პროგრამული უზრუნველყოფის შემუშავებისას.

დიზაინის პატერნის გამოყენების უპირატესობა არის სამუშაო პროცესის სირთულის შემცირება, ვინაიდან მცირდება კოდის წერის დრო. ყველა პატერნს წინასწარ აქვს დაწერილი სახელები, რაც ასევე აადვილებს ურთიერთქმედებას დეველოპერებს შორის.

ნაკლოვანებებს შორის შეიძლება აღინიშნოს ის, რომ დეველოპერებს ჩნდებაც ცდუნება გამოიყენონ არჩეული პატერნი, მაშინაც კი, როცა მისი ყველა ფუნქცია არ არის საჭირო რეალიზებადი პროდუქტისთვის.

არსებობს დიზაინის პატერნების ძირითადი ტიპები:

• დელეგირების პატერნი (Delegation pattern) ანდობს თავისი ქმედებების შესრულების პასუხისმგებლობას დაკავშირებულ ობიექტს.
• ფუნქციური დიზაინის პატერნი (Functional design) უზრუნველყოფს თითოეული მოდულისთვის კონკრეტულ ფუნქციას, რომელიც სრულდება სხვა მოდულებზე მინიმალური გვერდითი ეფექტით.
• უცვლელი ინტერფეისი (Immutable interface) ქმნის უცვლელ ობიექტს.
• ინტერფეისი (Interface) უზრუნველყოფს პროგრამების სტრუქტურირებას მათი გაგების გასაადვილებლად.
• მარკერის ინტერფეისი (Marker interface) გამოიყენება ატრიბუტის ან ანოტაციის რეალიზაციის არსებობის ან არარსებობის მონიშნვისთვის.
• თვისებების კონტეინერი (Property container) ამატებს დამატებით თვისებებს კლასის შიდა კონტეინერში იმის ნაცვლად, რომ უბრალოდ გაფართოვდეს კლასი ახალი თვისებებით.
• მოვლენების არხი (Event channel) ქმნის არხს, რომლის მეშვეობითაც გადის შეტყობინებები პატერნში გამომცემელი - გამომწერი. ამ მიზნით ამ პატერნში არის წარმომადგენელი ობიექტი, რომელიც არ არის არც გამომცემელი და არც გამომწერი, არამედ მხოლოდ უზრუნველყოფს მათ კავშირს.

ასევე იხილეთ