Σχεδιαστικό Μοτίβο

Σχεδιαστικό μοτίβο αντιπροσωπεύει ένα δείγμα ή παράδειγμα της σωστής λύσης ενός συνηθισμένου προβλήματος στην ανάπτυξη λογισμικού.

Το πλεονέκτημα της χρήσης σχεδιαστικών μοτίβων είναι η μείωση της πολυπλοκότητας της ροής εργασίας, αφού μειώνεται ο χρόνος γραφής κώδικα. Όλα τα μοτίβα έχουν ήδη προκαθορισμένα ονόματα, κάτι που διευκολύνει επίσης την αλληλεπίδραση μεταξύ των προγραμματιστών.

Μεταξύ των μειονεκτημάτων μπορεί να σημειωθεί ότι οι προγραμματιστές μπορεί να μπουν στον πειρασμό να εφαρμόσουν το επιλεγμένο μοτίβο, ακόμα και όταν δεν χρειάζονται όλες οι λειτουργίες του για το προϊόν που υλοποιείται.

Υπάρχουν βασικοί τύποι σχεδιαστικών μοτίβων:

• Μοτίβο Ανάθεσης (Delegation pattern) μεταβιβάζει την ευθύνη για την εκτέλεση της συμπεριφοράς του σε ένα συσχετισμένο αντικείμενο.
• Μοτίβο Λειτουργικού Σχεδιασμού (Functional design) παρέχει σε κάθε ενότητα μια συγκεκριμένη λειτουργία, η οποία εκτελείται με ελάχιστη παρενέργεια σε άλλες ενότητες.
• Αμετάβλητη Διεπαφή (Immutable interface) δημιουργεί ένα αμετάβλητο αντικείμενο.
• Διεπαφή (Interface) παρέχει δομή στα προγράμματα για πιο εύκολη κατανόησή τους.
• Διεπαφή Δείκτης (Marker interface) χρησιμοποιείται για να σημάνει την παρουσία ή απουσία υλοποίησης ενός χαρακτηριστικού ή σχολιασμού.
• Δοχείο Ιδιοτήτων (Property container) προσθέτει πρόσθετες ιδιότητες σε ένα εσωτερικό δοχείο της κλάσης αντί απλώς να επεκτείνει την κλάση με νέες ιδιότητες.
• Κανάλι Συμβάντων (Event channel) δημιουργεί ένα κανάλι, μέσω του οποίου ρέουν μηνύματα στο μοτίβο εκδότης - συνδρομητής. Για το σκοπό αυτό σε αυτό το μοτίβο υπάρχει ένα αντικείμενο-αντιπρόσωπος, που δεν είναι ούτε εκδότης, ούτε συνδρομητής, αλλά μόνο εξασφαλίζει τη σύνδεσή τους.

Δείτε επίσης