მონაცემთა ტიპი სტეკი

მონაცემთა ტიპი სტეკი წარმოადგენს ოპერატიული მეხსიერების ფრაგმენტს, გამოყოფილს თითოეული მონაცემთა ნაკადისთვის.

სტეკის მუშაობა განისაზღვრება პრინციპით LIFO. ამ პრინციპის არსი ისაა, რომ ბოლოს დამატებული სტეკში მეხსიერების ფრაგმენტი პირველად გამოიყრება მისგან.

სტეკთან მუშაობის არსი მდგომარეობს იმაში, რომ ახალი ცვლადის ფუნქციის მეშვეობით გამოცხადებისას, ის პირველად ემატება სტეკს. როდესაც ფუნქცია ასრულებს თავის მუშაობას - ცვლადი ავტომატურად წაიშლება სტეკის მეხსიერებიდან და ის ნაწილი, რომელსაც ის იკავებდა ხდება ხელმისაწვდომი სხვა ობიექტებისთვის.

სტეკის მთავარი უპირატესობაა კოდის შესრულების მაღალი სიჩქარე, თუმცა ნაკლი ისაა, რომ სტეკისთვის გამოყოფილი მეხსიერების გადავსებისას, გამოცხადებული ცვლადების ცვლილება უკვე შეუძლებელი იქნება და კოდის შესრულება შეჩერდება. სტეკის ზომა დაყენებულია ნაკადის შექმნისას, და თითოეულ ცვლადს აქვს თავისი მაქსიმალური მეხსიერების ზომა, რომელიც უპირველეს ყოვლისა დამოკიდებულია მის მონაცემთა ტიპზე. რის გამოც აუცილებელია წინასწარ გამოაცხადო რთული მონაცემთა ტიპების ზომა (მაგალითად, ობიექტები). ასევე სტეკს შეუძლია მეხსიერებაში მხოლოდ ლოკალური ცვლადების დატოვება, გლობალურებისთვის უნდა გამოიყენო ბეველი.

იხილეთ აგრეთვე