Zasada jednej odpowiedzialności
Zasada jednej odpowiedzialności polega na wyodrębnieniu w opracowywanym projekcie bloków funkcjonalnych, rozwiązujących wyspecjalizowane zadania.
Wielką zaletą stosowania zasady jednej odpowiedzialności jest to, że zmniejsza się złożoność procesu pracy, a jednocześnie zwiększa się jego niezawodność i elastyczność (adaptacyjność).
Najprostszym przykładem zastosowania zasady jednej odpowiedzialności jest rozdział funkcji między klasami i obiektami w OOP.
Zobacz też
-
zasada
SOLID,
która określa wytyczne dla oprogramowania w oparciu o OOP -
zasada
DRY,
która dzieli oprogramowanie na małe komponenty -
zasada
KISS,
która zakłada rezygnację z komplikowania oprogramowania -
zasada
YAGNI,
która zakłada rezygnację z nadmiernej funkcjonalności oprogramowania -
zasada
CQS,
która określa dla każdej funkcji tylko jedno polecenie -
zasada
LoD,
która jest stosowana przy tworzeniu oprogramowania
