Уцечкі памяці

Працэс уцечак памяці уяўляе сабой паступовае павелічэнне аб'ёму аператыўнай памяці, якую спажывае запушчаная праграма. Як правіла, з'яўляецца следствам дапушчанай памылкі ў праграме, з-за якой невыкарыстоўваемая памяць не вызваляецца.

Асабліва небяспечныя ўцечкі памяці ў праграм, якія працуюць доўгі час без перазагрузкі. У гэтым выпадку праз некаторы час такая праграма можа вычарпаць увесь даступны аб'ём аператыўнай памяці, што прывядзе да аварыйнай прыпынку праграмы або, што яшчэ горш, да някарэктнай працы.

Існуюць наступныя спосабы прадухілення ўцечак памяці:

• Ужыванне збіральнікаў смецця, якія вызваляюць невыкарыстоўваемую памяць, але разам з тым забіраюць частку рэсурсаў сістэмы на сваю працу, што прыводзіць да падтормажванняў яе працы або завісанняў.
• Перазапуск праграмы з дапамогай знешняй праграмы, у выніку якога пасля заканчэння працы праграмы ўся памяць зноў вяртаецца ў сістэму і ўцечкі становяцца не такіма маштабнымі.
• Адмова ад дынамічнага размеркавання памяці, што ў сваю чаргу выключае падобныя памылкі, але і абмяжоўвае функцыянальнасць праграм.
• Выкарыстанне ўладальніцкіх паказальнікаў для таго, каб угадніць час жыцця паказальніка і час жыцця аб'екта, на які ён спасылаецца. Аднак гэты спосаб не падыходзіць для цыклічных спасылак паміж аб'ектамі.

Глядзіце таксама