Затворања во Python

Под затворање (closure) се подразвува функција заедно со сите надворешни променливи кои и се достапни.

Во Python најчесто, кога се вели "затворање на функција", не се мисли на самата функција, туку токму на нејзините надворешни променливи.

Нека ја имаме следната функција outer, во која е декларирана променливата i и внатрешна функција inner. Во неја на i ќе се додава единица. За да променливата i коректно работи, ја додаваме инструкцијата nonlocal:

def outer():
	i = 0
	def inner():
		nonlocal i
		i += 1
		print(i)
	
	return inner

Сега да ја ставиме надворешната функција во променливата res и да ја повикаме со заградените загради:

res = outer()
res() # ќе отпечати 1

Да ја повикаме res неколку пати. По извршувањето на кодот секој пат бројачот i ќе се зголемува за единица:

res() # ќе отпечати 2
res() # ќе отпечати 3
res() # ќе отпечати 4

Сепак, овде има важна нијанса - секој повик на функцијата outer ќе го зголемува својот бројач. Да го запишеме првиот повик outer во променливата res1, а вториот повик - во променливата res2. Потоа нив последователно да ги испечатиме во конзола:

res1 = outer()
res1() # ќе отпечати 1
res1() # ќе отпечати 2
res1() # ќе отпечати 3

res2 = outer()
res2() # ќе отпечати 1
res2() # ќе отпечати 2
res2() # ќе отпечати 3

Даден е следниот код:

def outer():
	i = 10

	def inner():
		nonlocal i
		i -= 2
		print(i)
	return inner
	
res1 = outer()
res1()
res1()

res2 = outer()
res2()
res2()
res2()

Кажете, што ќе се отпечати во конзола.

Направете функција, чиј што секој повик ќе го дава следниот број на Фибоначи.

Направете функција, која што ќе дава случаен цел број во опсег, но така што два пати по ред да нема исти.