Funkcja w funkcji w Pythonie

W Pythonie wewnątrz jednych funkcji można deklarować inne. Załóżmy, że mamy funkcję zewnętrzną outer, wewnątrz której znajduje się funkcja inner:

def outer():
	def inner():
		pass

Powyższy przykład wygląda dość prosto. Jednak często zdarzają się sytuacje, gdy w ciele funkcji outer oprócz inner wykonywane są jeszcze inne operacje. Dla uproszczenia kodu można by wynieść inner do zewnętrznego bloku kodu, jednak ta funkcja będzie użyta tylko raz i tylko wewnątrz funkcji outer. Dlatego nie ma sensu wynosić jej poza jej granice.

Przyjrzyjmy się przykładowi, gdy do funkcji outer przekazywana jest lista. A za pomocą funkcji inner element liczbowy listy będzie podnoszony do kwadratu. W tym celu po funkcji inner deklarujemy pustą listę res, w której będą gromadzone elementy podniesione do kwadratu w pętli:

def outer(lst):
	def inner(num):
		return num ** 2

	res = []

	for el in lst:
		res.append(inner(el))

	return res

Wywołajmy funkcję outer, przekażmy jej parametr lista i wypiszmy wynik do konsoli:

print(outer([2, 3, 5])) # wypisze [4, 9, 25]

Napisz zewnętrzną i wewnętrzną funkcję, których wspólna praca będzie wypisywać każdy łańcuchowy element listy z wielkiej litery.

Dane są funkcje:

def func1(num):
	if num > 0:
		num += 2
	return num
	
def func2(iter):
	res = []
	for el in iter:
		res.append(func1(el))

	return res

Przepisz kod tak, aby func1 była funkcją wewnętrzną dla func2.