Problemy kafelkowania na flexach w CSS

Pierwszy problem kafelkowania w sumie jest oczywisty od razu - bardzo niewygodne jest to, że rodzic musi jawnie ustawiać wysokość. W końcu całkiem możliwe, że liczba bloków będzie zmieniać się dynamicznie i ich liczba będzie raz mniejsza, raz większa niż 9.

A drugi problem powstanie, jeśli liczba bloków jest taka, że w ostatnim rzędzie będzie niewystarczająca liczba bloków. W tym przypadku ostatni rząd będzie wyglądać okropnie:

<div class="parent">
	<div class="child">1</div>
	<div class="child">2</div>
	<div class="child">3</div>
	<div class="child">4</div>
	<div class="child">5</div>
	<div class="child">6</div>
	<div class="child">7</div>
	<div class="child">8</div>
</div>

.parent {
	display: flex;
	flex-direction: row;
	justify-content: space-between;
	flex-wrap: wrap;
	width: 320px;
	border: 1px solid red;
}
.child {
	box-sizing: border-box;
	width: 100px;
	height: 100px;
	border: 1px solid green;
}

Okazuje się, że nawet w poziomie wartość space-between działa słabo w naszym przypadku.

Podsumowując: jeśli liczba twoich potomków jest zawsze stała i normalnie mieści się w rodzicu, to kafelkowanie na space-between jest dość wygodną rzeczą. W przeciwnym razie trzeba będzie wymyślić coś innego.

Dane są 12 elementów. Zrób z nich kafelkowanie po 4 elementy w rzędzie z szerokością każdego elementu równą 100px i odległością między nimi równą 20px.

Dane są 12 elementów. Zrób z nich kafelkowanie po 3 elementy w rzędzie z szerokością każdego elementu równą 150px i odległością między nimi równą 10px.